chronische stress

Stress. We hebben er allemaal bij bij tijd en wijl last van. Heeft dit nu te maken met de drukte van deze tijd? Of is het iets wat veel dieper zit en bij ons mens-zijn hoort? Enerzijds spelen factoren als werkdruk, sociale media en andere maatschappelijke factoren zeker een belangrijke rol bij stress. Maar het lijkt er voor mij steeds meer op dat de echte oorzaak van chronische stress zich op een veel dieper en existentieel niveau bevindt. In mijn werk als coach kom ik bij iedere cliënt/klant de factor stress tegen, ongeacht het thema waar deze persoon mee komt. Maar ook buiten mijn werk om begin ik steeds meer te zien hoe stress een chronisch onderdeel is van ons bestaan en verband houdt met de vraag ‘mag en kan ik zijn wie ik ben?’ En is het dan nog wel veilig? Of raak ik dan mijn baan kwijt? Of mijn vrouw? Heb ik dan nog wel genoeg financiële middelen om te kunnen wonen? En eindig ik dan niet alleen en verlaten… zonder liefde, zonder verbondenheid. Existentiële vragen waar iedereen mee kampt, bewust en onbewust. Hoe verder je verwijdert bent geraakt van wie je werkelijk bent, hoe meer je je laat leiden door je angst voor afwijzing en verlies, hoe hoger je stress. Dat kan tot gevolg hebben dat je geen ‘nee’ zegt, dat je het podium van sociale media nodig hebt voor je eigenwaarde, dat je in een baan blijft hangen waar je je eigenlijk niet goed bij voelt maar wat een soort van zekerheid geeft. Met tot gevolg dat je niet voelt dat je invloed hebt op je leven en de stress die door je lichaam gaat. Leven zonder stress is misschien wel niet mogelijk, wellicht hoort het bij ons mens-zijn om bang te zijn voor de dood en het verlies. Maar mijn ervaring is dat de mate waarin stress een rol speelt in je leven, nauw samenhangt met de keuzes die je maakt. Komen deze vanuit je binnenste zelf? je hart? Mag je zijn wie je bent? Of sta je op de rem?