Blog 3 Enneagram: Loslaten, hoe doe je dat?

Loslaten, hoe doe je dat?

 

Wie eerder mijn blogs heeft gelezen, weet dat ik bezig ben met een jaartraining Enneagram en persoonlijke ontwikkeling. Over deze jaartraining schrijf ik een aantal blogs om de lezer mee te laten delen in de inzichten die ik opdoe in deze training.

 

Ik merk dat de training echt iets met me doet. Het lijkt of er op subtiele, diepere niveaus verschuivingen aan het plaatsvinden zijn. Ik merk het bij mijzelf, maar ook bij de anderen in de groep. Het lijkt of met name de bewustwording de grootste kracht is in deze transformatie. Het Enneagram, de begeleiders en de opdrachten waar we mee aan de slag gaan, brengen deze niet tegen te houden bewustwording op gang en langzaam worden we enerzijds afgepeld en groeien we tegelijkertijd.

 

In de afgelopen bijeenkomst (10 verspreid over het jaar) viel mij een opmerking in het bijzonder op. We bespraken het onderwerp controle en in de lijn daarvan kwam de opmerking: "Ik moet gewoon loslaten" voorbij. Het focussen op loslaten, geeft mij persoonlijk een ambivalent gevoel. Loslaten kan impliceren dat je ergens vanaf moet, dat je los moet laten wat je vasthoudt. Maar loslaten staat zo haaks op het controlemechanisme wat binnenin jou aan het werk is, dat de behoefte aan loslaten er wel is, maar het uiteindelijke echte loslaten niet ‘lukt’.

 

Controle is een heel sterk mechanisme; er zit een angst onder de controle en deze angst wordt gestuurd door ons brein. Zodra ons angstcentrum (amygdala) in ons brein is geactiveerd, zijn we op een bepaald niveau overgeleverd aan onze angst, adrenaline en het stresshormoon cortisol welke worden aangemaakt. Het hele systeem van lichaam en brein reageert op de angstsignalen en bereid zich voor op gevaar. Je gaat zweten, je krijgt hartkloppingen, je wordt kritischer op jezelf en je omgeving, je hebt sterke behoefte aan controle in de vorm van gedachtes, etc.

De gedachte ‘ik moet gewoon loslaten’ is niet opgewassen tegen deze stressreacties. Het geeft je misschien een korte ervaring van hoe het zou kunnen zijn om zonder deze angst en controle te zijn, maar over het algemeen is dit niet voldoende om tot rust te komen. Sterker nog, de opmerking ‘je moet loslaten’ kan het gevoel oproepen dat het eenvoudig zou zijn om los te laten en dat jij het niet goed doet als het niet lukt. Net zoiets als ‘je moet gewoon ontspannen’. Alles leuk en aardig, maar hóe dan?! Hoe laat je los? Hoe ontspan je je als je gespannen bent?

 

Albert, één van de begeleiders, zei: ‘Het gaat niet over loslaten, het gaat over tóelaten’. En deze opmerking raakte bij mij de kern. Toelaten heeft iets heel moois in zich. Als je toelaat, geef je je verzet op en laat je jezelf zakken in dat wat er is. Toelaten draagt acceptatie in zich en acceptatie haalt alle oordelen, alle controle en alle weerstand weg. Door toe te laten dat je je gespannen voelt, door toe te laten dat je bang bent, door toe te laten van dat wat er is, kun je komen tot loslaten en ontspannen. Kun je je handen in je schoot leggen en ademen in het moment. Niet meer forceren en zoeken naar hoe het anders moet, maar accepteren dat het is zoals het is. Eigenlijk zoals in meditatie.

Veel mensen zijn bang om te verzuipen in het negatieve als ze toelaten, maar juist het tegenovergestelde gebeurd. Probeer het maar eens uit. Stel je hebt pijn of spanningen in je buik. Sluit je ogen en ga met je oprechte aandacht naar die ongemakkelijkheid. Ga er naar toe, in plaats van weg. Geef het alle ruimte en adem er vriendelijk naar toe…. Laat de pijn toe en het wordt zacht.

 

De kracht van deze techniek is de keuze die je maakt om het toe te laten. Je bent niet overgeleverd, maar je kiest ervoor om het toe te laten. Je bent erbij als waarnemer en je laat het bewust toe. Hoe vaker je dit doet in verschillende situaties, hoe veiliger je je gaat voelen met jezelf. Je ervaart namelijk iedere keer dat je idee over de angst of het vervelende gevoel groter was dan hoe het werkelijk is. In werkelijkheid kun jij sturing geven aan je gevoel, niet door het weg te duwen, maar door het toe te laten en het te accepteren.

 

Wil je reageren op de inhoud van dit blog, plaats gerust een opmerking hieronder. Ook kun je mij een privébericht sturen naar info@sandrakoedood.nl

 

Groet! Sandra

 

 

Deel dit bericht op facebook, twitter en linked-in! Daarmee helpt mij en mijn bedrijf aan meer volgers en een groter netwerk. Bij voorbaat dank!

Commentaren: 7 (Discussie gesloten)
  • #1

    Astrid (donderdag, 20 februari 2014 18:30)

    Lieve Sandra,
    Mooi geschreven. De term loslaten gooien we eruit...... Eens kijken wat het toelaten me gaat brengen. Bedankt voor je heldere inzichten.

  • #2

    Baukje (vrijdag, 21 februari 2014 12:38)

    Mooi, het verschil tussen loslaten en toelaten, dankjewel!

  • #3

    Marieke (vrijdag, 21 februari 2014 18:38)

    Wow Sandra, wat heb je het goed en mooi weergegeven!

    Zeer verhelderend, zelfs voor mensen die er 'live' bij waren ;-)

  • #4

    Gé Groen (vrijdag, 28 februari 2014 20:01)

    Mooi verhelderend. Ga ik zeker toepassen. Dank je wel.

  • #5

    Yolanda (maandag, 10 maart 2014 13:31)

    Loslaten kan je alleen als je iets hebt leren vastpakken. Het gezond hechten is belangrijk om te beseffen dat alles verandert in de loop van de tijd.

  • #6

    Gijs den Boer (zondag, 16 maart 2014 23:41)

    Dag Sandra, samen met mijn partner Tessa Meester van momentoB.nl verzorgen wij meditatie oefensessies en ik moet je zeggen dat je heel mooi beschrijft wat er gebeurt als je gedachten en gevoelens toelaat. Je beschrijft precies wat er in je is als je mediteert met open ogen en bewust kijkt naar je vaak beperkende gedachten en gevoelens.

  • #7

    Brigitte (woensdag, 03 december 2014 21:35)

    Heel mooi geschreven het laatste stukje, toelaten klinkt makkelijker dan loslaten. Dank je!